پایگاه خبری فولاد ایران- اتحادیه اروپا و اوکراین هر دو با پدیده صنعتیزدایی دست و پنجه نرم میکنند، اگرچه دلایل این امر کاملاً متفاوت است. برای اتحادیه اروپا، این کاهش نتیجه رقابت جهانی، هزینههای بالای انرژی (به ویژه پس از توقف سوختهای روسی) و بار سنگین مقررات است که سهم تولید صنعتی در تولید ناخالص داخلی را از ۱۵.۲% در سال ۲۰۱۸ به ۱۴.۰% در ۲۰۲۴ رسانده است. در مقابل، اوکراین صنعتیزدایی را از دهه ۱۹۹۰ تجربه کرده و تهاجم نظامی تمامعیار روسیه، این وضعیت را به یک فاجعه تبدیل کرده؛ به طوری که تولید صنعتی در سال ۲۰۲۲ نسبت به قبل از جنگ ۳۶.۷% کاهش یافت و خسارت مستقیم به داراییهای صنعتی به میلیاردها دلار رسید.
به گزارش جی ام ک، با این حال، این چالشهای مشترک، زمینهای برای یک مشارکت استراتژیک فراهم میکند:
اوکراین میتواند به عنوان یک پایگاه صنعتی جدید برای اروپا عمل کند؛ منبعی برای برق ارزان، منابع معدنی حیاتی (مانند لیتیوم و تیتانیوم) و مکانی برای تولیدات انرژیبر که اتحادیه اروپا به دلیل هزینههای بالا آنها را از دست میدهد.
اتحادیه اروپا نیز میتواند نقش سرمایهگذار، شریک فناوری و بازار فروش را برای بازصنعتیسازی اوکراین ایفا کند.
این همکاری میتواند به هر دو طرف کمک کند تا وابستگی خود به تامینکنندگان خارجی (به ویژه در مواد معدنی حیاتی و نیمههادیها) را کاهش داده و مدلی اقتصادی مقاومتر در برابر رقابت جهانی و بحرانهای ژئوپلیتیک ایجاد کنند. موفقیت این طرح منوط به پایان یافتن درگیریها و تضمین صلح و امنیت برای اوکراین است.
منبع: GMK Center