پایگاه خبری فولاد ایران- در سال ۲۰۰۲، قیمت سنگ‌آهن حدود ۱۳ دلار به‌ازای هر تن بود و بر اساس قراردادهایی تعیین می‌شد که سالی یک‌بار، در مذاکرات غیرعلنی میان شرکت‌های معدنی برزیلی و استرالیایی و فولادسازان ژاپنی منعقد می‌شد. امروزه سنگ‌آهن پس از نفت خام، دومین کالای پرمعامله جهان به شمار می‌رود؛ قیمت آن روزانه در بورس‌های معاملات آتی سنگاپور و دالیان تعیین می‌شود و در مقاطعی سودهای بی‌سابقه‌ای برای شرکت‌های معدنی به همراه داشته است.
به گزارش وب‌سایت تخصصی
ماینینگ، قیمت این ماده اولیه از ۱۳ دلار در سال ۲۰۰۲ آغاز می‌شود، سقوط قیمت به ۳۷ دلار در هر تن در دسامبر ۲۰۱۵، ثبت رکورد تاریخی ۲۳۷.۵۷ دلار در هر تن در مه ۲۰۲۱ و رسیدن قیمت به حدود ۹۱ دلار در ماه جاری، اکتبر ۲۰۲۶ را نشان می‌دهد.
این هفت دوره تاریخی عبارت‌اند از:
• دوران قیمت‌گذاری مرجع (۲۰۰۲ تا ۲۰۰۸ ) : مذاکرات محرمانه سالانه، جهش ۷۱.۵ درصدی قیمت و پیشنهاد خرید ۱۴۰ میلیارد دلاری بی‌اچ‌پی برای تصاحب شرکت ریو تینتو که در نهایت کنار گذاشته شد.
• تحویل فوری( ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ ): پایان نظام قیمت‌گذاری مرجع سالانه، بازداشت استرن هو و ثبت حاشیه سودهای بی‌سابقه در صنعت معدن.
• فرسودگی بازار سنگ‌آهن ( ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴) : افزایش عرضه از سوی شرکت‌های بزرگ معدنی و شکسته‌شدن کف قیمتی ۱۲۰ دلار در هر تن.
• زمستان طولانی (۲۰۱۵ تا ۲۰۱۶) : فاجعه سد باطله سامارکو، هزینه‌های روزانه ۴۰۰۰ دلاری برای کشتی‌های فله‌بر بزرگ که بدون محموله مانده بودند و سقوط قیمت سنگ‌آهن به ۳۷ دلار در هر تن.
• انباشت موجودی (۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸): رونق معاملات آتی، اختلافات بر سر قراضه و ثبت رکورد موجودی سنگ‌آهن در بنادر.
• فاجعه و اختلال (۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱): حوادث برومادینیو و جوکان گورج، همه‌گیری کرونا و ثبت بالاترین قیمت تاریخی سنگ‌آهن در سطح ۲۳۷.۵۷ دلار در هر تن.
• دنباله جنگ (۲۰۲۲ تا ۲۰۲۶): نقش چین به‌عنوان خریدار مسلط بازار، شکل‌گیری معاملات سنگ‌آهن بر مبنای یوان در کنار نظام دلاری و سرانجام نزدیک‌شدن پروژه بزرگ سیماندو به مرحله بهره‌برداری.
این مرور تاریخی نشان می‌دهد که بازار سنگ‌آهن از نظام قراردادهای سالانه و قیمت‌گذاری محرمانه به بازاری با قیمت‌گذاری روزانه، معاملات آتی و رقابت پیچیده‌تر میان تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان تبدیل شده است.
منبع: Mining.com