پایگاه خبری فولاد ایران- کمبود آب به یکی از مهمترین موانع توسعه پروژههای معدنی تبدیل شده است؛ بهطوریکه بسیاری از طرحهای امیدوارکننده پیش از رسیدن به مرحله تولید متوقف میشوند. کارشناسان میگویند امروز دیگر تنها کیفیت ذخایر معدنی یا سرمایهگذاری اهمیت ندارد، بلکه پرسش اصلی این است که آب موردنیاز پروژه از کجا تأمین خواهد شد.
در گذشته، آب بیشتر یک موضوع فنی و عملیاتی محسوب میشد، اما اکنون به عاملی تعیینکننده در صدور مجوزها، هزینههای پروژه و حتی پذیرش اجتماعی تبدیل شده است. به گفته فعالان صنعت، دریافت مجوزهای مرتبط با آب در برخی مناطق دنیا ممکن است چندین سال طول بکشد و همین مسئله باعث تأخیر یا توقف پروژهها میشود. بسیاری از شرکتها نیز خطرات مرتبط با آب را در برنامهریزیهای اقتصادی خود دستکم میگیرند.
کارشناسان هشدار میدهند منابع آب شیرین جهان بسیار محدود است و همزمان تقاضا برای آب در بخشهایی مانند کشاورزی، انرژی و مراکز داده هوش مصنوعی به سرعت در حال افزایش است. در نتیجه، آب از یک منبع پشتیبان به یک محدودیت استراتژیک برای صنایع تبدیل شده است. پروژههای معدنی معمولاً بهدلیل بحران آب ناگهان شکست نمیخورند، بلکه با تأخیر، افزایش هزینه و کاهش صرفه اقتصادی بهتدریج کنار گذاشته میشوند.
در این شرایط، فناوریهای جدیدی برای تأمین آب در حال ظهور هستند. برخی شرکتهای فناوری روی تولید آب از رطوبت هوا کار میکنند. این سیستمها با جذب بخار آب موجود در هوا، آب قابل استفاده تولید میکنند و میتوانند بدون نیاز به خطوط انتقال یا زیرساختهای سنتی فعالیت کنند.
به باور کارشناسان، صنعت معدن در سالهای آینده بیش از هر زمان دیگری به توانایی مدیریت و تأمین پایدار آب وابسته خواهد بود. شرکتهایی که بتوانند راهحلی مؤثر برای بحران آب پیدا کنند، شانس ادامه و توسعه پروژههای خود را خواهند داشت و سایر پروژهها ممکن است هرگز از مرحله امکانسنجی عبور نکنند.