پایگاه خبری فولاد ایران - بازار طلا همچنان در حال تثبیت موقعیت خود در محدوده ۵ هزار دلار به ازای هر اونس است و با وجود فاصله قابل توجه تا اهداف بالاتر، رشد قدرتمند روز جمعه یادآور این نکته است که در سال ۲۰۲۶، بهویژه در آستانه تعطیلات آخر هفته، نباید علیه این فلز گرانبها موضعگیری کرد.
طبق گزارش کیتکونیوز، در ادامه روندی که بیش از یک سال است ادامه دارد، فضای جهانی همچنان با نااطمینانی عمیق همراه است و بروز آشفتگی جدید تنها به انتشار یک پست در شبکههای اجتماعی وابسته است. با وجود نوسانات طلا در این سطوح قیمتی بالا، این فلز همچنان تنها دارایی امنی است که بهعنوان ذخیره ارزش شناخته میشود و فاقد ریسک ژئوپلیتیکی طرف مقابل است.
تحرکات قیمتی هفتههای اخیر شاید موجب احتیاط بیشتر سرمایهگذاران، معاملهگران و تحلیلگران در کوتاهمدت شده باشد، اما تنها شمار اندکی از آنان معتقدند روند صعودی طلا به پایان رسیده است.
با وجود اصلاح شدید قیمتها در پایان ماه ژانویه، مؤسسات بزرگ مالی همچنان مسیرهایی به سوی سطح ۶ هزار دلار و بالاتر ترسیم میکنند. بانک UBS سناریویی را مطرح کرده که قیمتها را تا میانه سال ۲۰۲۶ به حدود ۶۲۰۰ دلار میرساند. بانک BMO نیز سناریوی صعودی معتبری را مطرح کرده که طلا را به نزدیکی ۶۵۰۰ دلار هدایت میکند. شرکت AuAg Funds دستیابی به سطح ۶ هزار دلار را حتی در سال جاری ممکن میداند، هرچند با نوسانات شدید و بعضاً تند. در همین حال، بانک ANZ نیز قیمت ۵۸۰۰ دلار در هر اونس را برای سهماهه دوم پیشبینی کرده است.
این پیشبینیها متعلق به معاملهگران هیجانی نیست، بلکه حاصل بازتنظیم مفروضات بلندمدت توسط نهادهای مالی بزرگ است. اهداف اعلامشده بر پایه تداوم تقاضای بانکهای مرکزی، کسریهای ساختاری بالای بودجه، ریسکهای پایدار تورمی و فضای ژئوپلیتیکی بیثبات شکل گرفتهاند. افزون بر این، افزایش ابهام پیرامون سیاستهای پولی ایالات متحده نیز از عواملی است که تمایل سرمایهگذاران برای شرطبندی علیه طلا را کاهش داده است.
با این حال، مسیر صعودی بازار الزاماً هموار نخواهد بود. تجربه اخیر نشان داده است که چگونه موقعیتهای اهرمی میتوانند بهسرعت تعدیل شوند؛ موضوعی که بهویژه در بازار نقره با نوسانات ۲۰ تا ۳۰ درصدی کاملاً مشهود بوده است. سطوح قیمتی بالا معمولاً با افزایش نوسان همراه است و تمرکز موقعیتها میتواند پایداری روندهای شتابگرفته را تضعیف کند.
با این وجود، اصلاح قیمت به معنای رسیدن به سقف نهایی نیست. تابآوری طلا در محدوده ۵ هزار دلار نشان میدهد که کف قیمتی بار دیگر افزایش یافته است. در یک سال گذشته، هر عقبنشینی با ورود خریدارانی همراه بوده که کاهش قیمت را فرصت تلقی کردهاند نه نشانه خروج. این رفتار بیانگر تغییری عمیقتر در نگرش نسبت به ساختار سبدهای سرمایهگذاری است.
در شرایطی که بدهیهای دولتی در حال افزایش، اتحادهای بینالمللی در حال تضعیف و اعتبار سیاستگذاریها مکرراً زیر سؤال است، جذابیت طلا صرفاً ناشی از ترس نیست، بلکه به کارکرد حفاظتی آن بازمیگردد. طلا از معدود داراییهایی است که متکی به تعهد ناشر، ثبات دولت یا ترازنامه طرف مقابل نیست؛ ویژگیای که در دوران نااطمینانی اهمیت بیشتری مییابد.
هرچند سطوح ۶ هزار یا ۶۵۰۰ دلار ممکن است بلندپروازانه به نظر برسد، اما پرسش اساسی این است که چه عاملی میتواند نیروهای محرک این بازار را معکوس کند. بازگشت پایدار به انضباط مالی، کاهش تنشهای ژئوپلیتیکی و احیای اعتبار سیاستهای پولی میتواند چنین نقشی ایفا کند، اما در حال حاضر این شرایط همچنان در حد چشمانداز باقی مانده است.
تا زمانی که این وضعیت تغییر نکند، اتخاذ موقعیتهای تهاجمی علیه طلا، بهویژه در آستانه آخر هفتهای پرتنش، از منظر نسبت ریسک به بازده، تصمیمی مطلوب ارزیابی نمیشود.
منبع: KitcoNews