پایگاه خبری فولاد ایران - روزنامه Financial Times در تحلیلی تازه به این پرسش پرداخته است که چه عواملی میتواند یوان چین (RMB) را به ارزی جذاب برای ذخایر ارزی بانکهای مرکزی جهان تبدیل کند. به نوشته این روزنامه، افزایش استفاده جهانی از یوان صرفاً نتیجه کاهش نقش دلار نیست، بلکه مستلزم اصلاحات ساختاری عمیق در اقتصاد چین است.
بر اساس این گزارش، نخستین شرط، آزادسازی جریان سرمایه است. چین همچنان محدودیتهای قابلتوجهی بر ورود و خروج سرمایه اعمال میکند و تا زمانی که تبدیلپذیری کامل یوان تضمین نشود، بانکهای مرکزی تمایل محدودی به افزایش سهم آن در ذخایر خود خواهند داشت.
دومین عامل، تقویت اعتماد نهادی و حقوقی است. سرمایهگذاران بینالمللی برای نگهداری داراییهای یوانی به شفافیت سیاستگذاری، ثبات مقررات و اطمینان از حاکمیت قانون نیاز دارند. هرگونه مداخله ناگهانی یا تغییرات پیشبینیناپذیر در سیاستهای مالی میتواند جذابیت یوان را کاهش دهد.
عامل سوم، توسعه بازارهای مالی عمیق و نقدشونده است. دلار آمریکا تا حد زیادی به دلیل گستردگی و نقدشوندگی بازار اوراق خزانهداری این کشور جایگاه مسلط خود را حفظ کرده است. چین برای رقابت، باید بازار اوراق قرضه دولتی خود را بیش از پیش توسعه داده و ابزارهای مالی امن و در دسترس در مقیاس جهانی ارائه کند.
این تحلیل همچنین به نقش ژئوپلیتیک اشاره میکند. تنشهای بینالمللی و ریسکهای سیاسی میتواند تصمیم کشورها برای نگهداری یوان را تحت تأثیر قرار دهد. کاهش این ریسکها و گسترش استفاده از یوان در تجارت انرژی و کالاهای اساسی میتواند تقاضای جهانی برای این ارز را افزایش دهد.
در مجموع، فایننشال تایمز تأکید میکند که تبدیل یوان به یک ارز ذخیره گسترده جهانی مستلزم تعادلی دشوار میان کنترلهای داخلی پکن و الزامات یک نظام مالی باز و مبتنی بر اعتماد بینالمللی است. تا تحقق این شرایط، یوان احتمالاً نقشی مکمل در کنار دلار و یورو ایفا خواهد کرد، نه جایگزینی کامل برای آنها.
منبع: Financial Times