پایگاه خبری فولاد ایران - کشورهای جنوبشرق آسیا با وجود رشد سریع اقتصادی، همچنان بهشدت به سوختهای فسیلی، بهویژه زغالسنگ، برای تأمین برق وابستهاند؛ وابستگیای که به افزایش چشمگیر انتشار گازهای گلخانهای در منطقه منجر شده است. طبق گزارش اویل پرایس، با این حال، ویتنام، فیلیپین و اندونزی بهعنوان سه بازیگر اصلی انرژی در این منطقه، راهبردهایی را برای گذار تدریجی به انرژیهای تجدیدپذیر و کاهش کربن اقتصاد خود در پیش گرفتهاند.
این سه کشور در مجموع نزدیک به ۶۰ درصد تقاضای برق و انتشار گازهای گلخانهای کشورهای عضو آسهآن را به خود اختصاص میدهند و از همین رو، نقش تعیینکنندهای در آینده گذار انرژی منطقه دارند. آنها با تکیه بر چارچوبهای سیاستی جدید، اصلاحات بازار و مشوقهای سرمایهگذاری، تلاش میکنند سرمایههای داخلی و خارجی را به سمت انرژیهای پاک جذب کنند. در سال ۲۰۲۴، مجموع سرمایهگذاری جذبشده در بخش انرژی پاک در این سه کشور به ۴.۶ میلیارد دلار رسید.
در همین راستا، شرکت کانادایی «بروکفیلد اَسِت منیجمنت» از برنامه سرمایهگذاری در پروژههای انرژی تجدیدپذیر در هر سه کشور خبر داده است. این شرکت با خرید «آلبا رنیوابلز»، توسعهدهنده انرژی پاک با سبدی ۱.۸ گیگاواتی از پروژههای بادی، خورشیدی و ذخیرهسازی باتری، حضور خود را در جنوبشرق آسیا گسترش میدهد.
در فیلیپین، اگرچه ۲۱ درصد برق در سال ۲۰۲۴ از منابع کمکربن تأمین شده، اما اتکای فزاینده به زغالسنگ باعث شده انتشار بخش برق طی دو دهه گذشته سه برابر شود. دولت این کشور هدفگذاری کرده سهم انرژیهای تجدیدپذیر را به ۳۵ درصد تا سال ۲۰۳۰ و ۵۰ درصد تا سال ۲۰۴۰ افزایش دهد و با امضای توافقی ۱۵ میلیارد دلاری با شرکت «مصدر» امارات، توسعه انرژی خورشیدی، بادی و ذخیرهسازی باتری را تسریع کند.
در اندونزی، حدود ۲۰ درصد برق از منابع تجدیدپذیر تأمین میشود که عمدتاً متکی به نیروگاههای برقآبی است، در حالی که سهم خورشید و باد بسیار محدود باقی مانده است. این کشور که با رشد شدید تقاضای برق روبهروست، در سال ۲۰۲۳ موفق به دریافت ۲۰ میلیارد دلار تأمین مالی در قالب «مشارکت عادلانه گذار انرژی» شد و هدفگذاری کرده سهم انرژیهای تجدیدپذیر را تا سال ۲۰۳۰ به حداقل ۴۴ درصد برساند.
در این میان، ویتنام پیشروترین کشور منطقه در توسعه انرژیهای پاک به شمار میرود. در سال ۲۰۲۴، ۴۴ درصد برق این کشور از منابع کمکربن تأمین شد که بالاتر از میانگین جهانی است. ویتنام طی پنج سال، ظرفیت خورشیدی و بادی خود را به بیش از ۲۱ گیگاوات رسانده و به بزرگترین تولیدکننده برق خورشیدی در جنوبشرق آسیا تبدیل شده است.
در مجموع، اگرچه وابستگی به زغالسنگ همچنان چالش اصلی گذار انرژی در جنوبشرق آسیاست، اما سیاستهای جدید و افزایش سرمایهگذاری نشان میدهد که ویتنام، فیلیپین و اندونزی مسیر تدریجی اما جدی برای کاهش وابستگی به سوختهای فسیلی و توسعه انرژیهای تجدیدپذیر در پیش گرفتهاند.
منبع: Oilprice