پایگاه خبری فولاد ایران - طرحها و سرمایهگذاریهای کلان دولت آمریکا، مانند «طرح اقدام هوش مصنوعی» و توافقهای میلیاردی در خلیج فارس، با شعار «برنده شدن در مسابقه هوش مصنوعی» پیش میروند. اما طبق گزارش ژاپن تایمز، غیبت کامل هرگونه اشاره به «حقوق بشر» در این برنامهها این پرسش بنیادی را ایجاد میکند که پیروزی در این رقابت، در غیبت ارزشهای دموکراتیک، چه معنایی خواهد داشت؟
رهبران فناوری و سیاستگذاران آمریکایی اغلب فرض میکنند فناوری ساخت این کشور به طور پیشفرض با حقوق بشر سازگار است. این یک فرض خطرناک و سادهانگارانه است. حفظ حقوق بشر در عصر هوش مصنوعی نیازمند اقدام عمدی، وضع استانداردها و نظارت دقیق است، نه امیدواری صرف به ماهیت فناوری.
نمونه عینی این غفلت، همکاری گسترده شرکتهای آمریکایی با دولتهایی مانند امارات و عربستان سعودی برای ایجاد قطبهای هوش مصنوعی است، بدون آنکه هیچ تضمین محکمی برای جلوگیری از استفاده این فناوریهای پیشرفته در نظارت فراگیر، سرکوب سیاسی و نقض حقوق بشر گنجانده شود. این در حالی است که سوابق این کشورها در این زمينه آشکار است.
این فناوریها در صورت کنترل دولتهای غیردموکراتیک، میتوانند به ابزاری بیسابقه برای سرکوب تبدیل شوند: رصد آنلاین، تحلیل احساسات، ساخت اطلاعات جعلی و محدود کردن دسترسی به اطلاعات. صادرات فناوری بدون قید و شرط، در واقع به معنای تقویت «هوش مصنوعی اقتدارگرا» و خلق ابزارهای دیجیتالی برای سرکوب است.
چارچوبهای بینالمللی مانند «اصول راهنمای سازمان ملل در مورد تجارت و حقوق بشر» و «ابتکار شبکه جهانی» از پیش وجود دارند و میتوانند به عنوان پایهای برای شرطگذاری در قراردادها و نظارت بر عملکرد استفاده شوند. اگر آمریکا و شرکتهایش برای پیروزی در این رقابت، استانداردهای حقوق بشری را قربانی کنند، این یک پیروزی پوچ و شکستی برای ارزشهای دموکراتیک خواهد بود. آینده امن نیست مگر اینکه فناوری، همراه با اصول اخلاقی باشد.
منبع: Japan Times