[ سبد خرید شما خالی است ]

چالش های توسعه بریکس

پایگاه خبری فولاد ایران- از آنجایی که واقعیت‌های استراتژیک جهانی دستخوش دگرگونی اساسی می‌شوند، چارچوب‌های نهادی موجود با استرس زیادی مواجه هستند.
نهادهای جهانی واقعیت‌های قدرت در زمان ایجاد خود را منعکس می‌کنند و در نتیجه تغییر در واقعیت‌های موازنه قوا، طبیعی است که کارآمدی آن‌ها نیز به موضوع مناقشه تبدیل شود. اکنون زمان تحول سریع در نظم سیاسی داخلی است و از سازمان ملل گرفته تا سازمان تجارت جهانی و انجمن کشورهای جنوب شرق آسیا تا سازمان همکاری شانگهای، هر پلتفرمی با بحران مواجه است.
گروه بریکس نیز از این قاعده مستثنی نیست. با توجه به برگزاری اجلاس سالانه بریکس که قرار است اواخر این ماه برگزار شود، تمرکز بر روی آنچه که می تواند به حکومت جهانی کمک کند، تمرکز بر چالشی است که در داخل با آن مواجه است.
گزارش‌هایی در مورد ماهیت و گستره گسترش بالقوه این پلت فرم نسبتاً نوپا ظاهر شده است. تلاش چینی ها برای گسترش پلت فرم توسط هند و برزیل با مقاومت روبرو شده است. پکن بر توسعه سریع تمرکز دارد تا به پلتفرم یک جهت گیری کاملاً ضد غربی بدهد، چیزی که به نظر می رسد دهلی نو و برازیلیا هیچ علاقه ای به آن ندارند. هند مشتاق است که ابتدا باید اصولی را مشخص کرد که بتواند روند توسعه را تعریف کند. از آنجایی که این پلت فرم از طریق اجماع کار می کند، برای چین دشوار خواهد بود که دستور کار خود را به طور یک جانبه پیش ببرد.
در حالی که پکن قاطعانه گفته است که از گسترش بریکس «برای استقبال از شرکای همفکر بیشتر برای پیوستن به خانواده بریکس» حمایت می‌کند، سیاست‌گذاران هندی محتاطانه‌تر عمل کرده‌اند.
بیانیه سال گذشته بریکس نیز منعکس کننده این ناهماهنگی بود، زیرا در مورد نیاز به تعیین معیارهای عینی برای عضویت اعضای جدید صحبت می کرد که ابتدا توسط پنج کشور عضو توافق شده است تا منطق گسترش به وضوح توسط همه درک و تأیید شود.
به نظر می رسد چندین کشور مانند آرژانتین، نیکاراگوئه، مکزیک، اروگوئه، نیجریه، الجزایر، مصر، سنگال، مراکش، عربستان سعودی، امارات متحده عربی، ترکیه، سوریه، ایران، افغانستان، اندونزی، تایلند، قزاقستان و بنگلادش علاقه خود را برای پیوستن به گروه بریکس نشان داده اند. و پنج مورد از آنها - عربستان سعودی، اندونزی، امارات متحده عربی، مصر و آرژانتین - طبق گزارش ها، پیشتازان نشست امسال هستند.
به گزارش فولاد ایران، برای چین، منطق گسترش بریکس در سطوح مختلف بسیار واضح است. قدرت اقتصادی پنج عضو گروه به اندازه زمانی که پلتفرم برای اولین بار در سال 2009 معرفی شد امیدوارکننده نیست. این کشورها اقتصادهای در حال رشدی بودند که می خواستند سهم بیشتری در تصمیم گیری های اقتصادی جهانی داشته باشند. اگرچه کشورهای بریکس مطمئناً 43 درصد از جمعیت جهان و حدود 30 درصد از اقتصاد جهانی را تشکیل می دهند، اما ضعف های اقتصادی آنها کاملاً محسوس است.
روسیه در حال به حاشیه رانده شدن در اقتصاد جهانی است، در حالی که چین با محیط اقتصادی دشواری مواجه است که غرب علیه آن روی می‌آورد. بنابراین، منطقی است که چین بازیگران جدیدی بیاورد و آنها را به پوشش اقتصادی خود ببندد. این ممکن است پویایی پلت فرم بریکس را برای بسیاری در چین احیا کند و مشروعیت و وزن جهانی پکن را به عنوان یک رقیب نوظهور نظم غربی به رهبری ایالات متحده افزایش دهد.
و این زمان مناسب برای انجام این حرکت است، زیرا به نظر می رسد روسیه در موقعیتی آسیب پذیر قرار دارد. این کشور برای مدیریت درگیری خود با غرب بر سر اوکراین به حمایت چین نیاز دارد، بنابراین می‌توان انتظار داشت در برنامه‌هایش برای تغییر ماهیت گروه‌بندی بریکس از پکن حمایت کند. اما این تمرین در تقویت نفوذ خود در بریکس مملو از چالش‌هایی است زیرا این تصور را در هند و برزیل تقویت می‌کند، به‌ویژه اینکه علاقه چین در همکاری و هماهنگی اقدامات با آن‌ها برای جستجوی صدای بیشتر برای بازیگران نوظهور نیست، بلکه بیشتر در ایجاد این دیدگاه است.
بریکس پلتفرمی است که در جهت گیری خود ضد آمریکایی است و بر اساس اولویت های چین شکل گرفته است.
هند از همان ابتدا روی پلت فرم بریکس سرمایه گذاری کرده است و امیدوار است از صدای جمعی اعضای خود برای تجدید ساختار نهادهای جهانی استفاده کند، اما با توجه به احتیاط خود نسبت به نیات چینی، این کشور در حال ایجاد مشارکت های دوجانبه و همچنین همه جانبه با این کشور بوده است.
حتی با وجود تفاوت‌های استراتژیک، اعضای بریکس می‌توانند قبل از شروع توسعه، کارهای زیادی انجام دهند، به ویژه تقویت بانک توسعه جدید با جذب سهامداران بیشتر و بررسی جدی‌تر ایده ارز بریکس. اما این ابتدا مستلزم افزایش اعتماد سیاسی بین خود است، چیزی که در حال حاضر کمبود دارد.
بدون تلاش جدی برای تقویت اعتماد و تقویت همکاری، گسترش بریکس ممکن است تمرینی بیهوده باشد. این پیامی است که دهلی نو سعی دارد با موضع خود در مورد گسترش برجام ارسال کند.


منبع: بلومبرگ

۲۴ اَمرداد ۱۴۰۲ ۱۳:۳۵
تعداد بازدید : ۱۸۵
کد خبر : ۶۶,۶۵۴

نظرات بینندگان

تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید