[ سبد خرید شما خالی است ]

هند، موتور اقتصادی جدید جهان؟!

پایگاه خبری فولاد ایران – جنگ در اوکراین ضربه سنگینی به چشم انداز رشد جهانی وارد کرده است. قرنطینه ها و کاهش سرعت رشد چین، موتور رشد سابق را از بین برده است. اما با توجه به اندازه و پتانسیل هند، منطقی به نظر می رسد که بپرسیم آیا این کشور می تواند موتور اقتصادی بعدی جهان باشد. در ماه آوریل، صندوق بین المللی پول برآورد کرد که تولید ناخالص داخلی هند ممکن است امسال بیش از 8 درصد رشد کند، که به راحتی سریع ترین سرعت در میان کشورهای بزرگ است. چنین گسترش سریعی، اگر تداوم یابد، تأثیر عمیقی بر جهان خواهد داشت. اما، تا حد زیادی به دلیل تغییر ساختار اقتصاد جهانی، همه چیز به این سادگی نیست که هند ردای چین را بپذیرد.


در دهه 2000، چین تقریباً یک سوم رشد جهانی را به خود اختصاص داد، بیش از مجموع آمریکا و اتحادیه اروپا و هر سال ظرفیت تولید جدیدی را معادل تولید امروزی اتریش اضافه کرد. در دهه 2010 سهم چین در رشد اقتصاد جهانی تقریباً دو برابر شد. از آغاز قرن تا آستانه همه‌گیری، چین به بزرگترین مصرف‌کننده اکثر کالاهای اصلی جهان تبدیل شد و سهم آن از صادرات کالاهای جهانی از 4 درصد به 13 درصد افزایش یافت.


آیا هند می تواند چنین شاهکاری را تکرار کند؟ این کشور ششمین اقتصاد بزرگ جهان است، همانطور که چین در سال 2000 بود. و امروز تولید آن تقریباً در جایی است که چین دو دهه پیش بود. چین به طور متوسط نرخ رشد سالانه حدود 9 درصد را مدیریت کرد. هند در مدت مشابه تنها کمتر از 7 درصد در سال رشد کرد. با این حال، اگر اشتباهات سیاسی، مانند تصمیم تکان دهنده نخست وزیر نارندرا مودی برای برداشت برخی از اسکناس ها در سال 2016 و آسیب پذیری های کلان اقتصادی نبود، به راحتی می توانست عملکرد بهتری داشته باشد.


قبل از جنگ در اوکراین، صندوق بین المللی پول تخمین زده بود که هند می تواند امسال 9 درصد رشد کند. برخی خوش بینان استدلال می کنند که در شرایط مناسب، هند می تواند چنین نرخ هایی را به طور مداوم مدیریت کند.


با این حال، نگاه دقیق تر نشان می دهد که هند جایگزین مناسبی برای چین نیست. یک مشکل این است که اقتصاد جهانی بسیار بزرگتر از گذشته است، به طوری که افزایش تولید ناخالص داخلی هند رشد جهانی را کاهش می دهد. رشد پایدار سالانه 9 درصدی زندگی هندی ها را بسیار بهبود می بخشد و تعادل قدرت اقتصادی و سیاسی جهانی را به میزان قابل توجهی تغییر می دهد. اما این بدان معنا نیست که اقتصاد جهان مانند چین در دو دهه گذشته، حول هند بچرخد. به عنوان مثال، سهم هند در رشد جهانی کمتر از مشارکت ایالات متحده و اروپا خواهد بود.


مهمتر از آن، شرایط اقتصادی جهانی ممکن است به طور قابل توجهی بازدارنده تر از شرایطی باشد که باعث رشد چین شد. از سال 1995 تا 2008، ارزش تجارت جهانی از 17 درصد به 25 درصد تولید ناخالص داخلی جهانی افزایش یافت. سهم صادرات کالاهای شرکت کننده در زنجیره ارزش جهانی از حدود 44 درصد صادرات جهانی به 52 درصد افزایش یافته است.

چین در هر دو گرایش پیشتاز بود. بر اساس تحلیلی که در سال 2013 توسط آرویند سوبرامانیام از دانشگاه براون و مارتین کسلر از OECD، منتشر شد، این کشور برجسته‌ترین کشور تجاری پس از بریتانیای امپراتوری بود.


در مقابل، هند یک معدن تجاری است. این کشور کمتر از 2 درصد از صادرات کالاهای جهانی را در آستانه همه گیری به خود اختصاص داده است و امیدوار است این سهم را با سرمایه گذاری در زیرساخت ها، اعطای یارانه های عمومی به تولیدکنندگان و مذاکره در مورد معاملات تجاری افزایش دهد. اما زمانه تغییر کرده است. تجارت جهانی به عنوان سهمی از تولید ناخالص داخلی جهانی از ابتدای سال 2010 کاهش یافته است. ملی گرایی اقتصادی می تواند از اصلاحات جلوگیری کند. با این وجود، هند می تواند با تصاحب سهم بازار از سایر اقتصادها از جمله چین، انتظار افزایش صادرات خود را داشته باشد. اما کسب‌وکارها و دولت‌هایی که زمانی مایل بودند به نام کارآمدی به شدت به چین تکیه کنند، محتاط‌تر شده‌اند.

عدم تمایل آنها به وابستگی بیش از حد به یک منبع عرضه می تواند جاه طلبی های هند را خفه کند.


تسلط بر زنجیره های تامین جهانی ممکن است تنها مسیر تاثیر اقتصادی نباشد. هند صادرکننده زودرس فناوری و خدمات تجاری است. اگرچه تولید ناخالص داخلی این کشور تنها یک ششم تولید ناخالص داخلی چین است، اما صادرات خدمات آن از چین عقب است. تحقیقی که در سال 2020 توسط ریچارد بالدوین از مؤسسه فارغ التحصیلان ژنو و ریکارد فورسلید از دانشگاه استکهلم منتشر شد، استدلال می‌کند که تغییرات تکنولوژیکی دامنه خدمات قابل صادرات را گسترش می‌دهد و به کارگران کشورهای فقیر اجازه می‌دهد تا با کارگران خدماتی در جهان ثروتمند رقابت کنند. اما تداوم شکوفایی خدمات فناوری و کسب‌وکار در هند ممکن است توسط سیستم آموزشی ناکافی محدود شود.


رونق شبه قاره ای
به گزارش فولاد ایران، اگر هند بتواند نرخ رشد را در مقایسه با 9 درصد به 6 درصد برساند، این امر هند را تا اواسط دهه 2030 به سومین اقتصاد بزرگ جهان تبدیل می کند. در این مرحله هر ساله سهم بیشتری نسبت به بریتانیا، آلمان و ژاپن به تولید ناخالص داخلی جهانی خواهد داشت. در این صورت، تقاضای هند برای منابع قیمت کالاها را افزایش خواهد داد. و اگر هند بتواند آن را حفظ کند، یک جمعیت بزرگ انگلیسی زبان و یک سیستم سیاسی دموکراتیک، می‌تواند به فناوری و صادرات فرهنگی هند اجازه نفوذ جهانی بیشتری نسبت به سطوح درآمدی مشابه چین بدهد.


اما تا آن زمان جهان می فهمد که ظهور چین یک رویداد منحصر به فرد بوده است. توسعه هند جهان را متحول خواهد کرد، اما نباید به تکرار تجربه چینی ها امیدوار بود یا از آن ترسید.


منبع: اکونومیست

۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۱ ۱۲:۱۴
تعداد بازدید : ۷۳
کد خبر : ۶۱,۲۸۱

نظرات بینندگان

تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید