[ سبد خرید شما خالی است ]

دستور کار جدید سیاست اقتصادی برای آسیا

پایگاه خبری فولاد ایران- زخم‌های ناشی از همه‌گیری کووید-19 رشد بالقوه را تضعیف کرده است و درآمدهای پایین ‌تر را برای بسیاری از کشورها عادی می‌کند. تنش‌های ژئوپلیتیکی - به‌ویژه «جنگ» تجاری و فناوری بین ایالات متحده و چین - نه تنها اقتصاد جهانی را که عامل اصلی رشد در چند دهه گذشته است، متوقف می‌کند، بلکه آن را به بلوک‌های جداگانه تقسیم می‌کند. به نظر می رسد روزهای تورم پایین و باثبات جای خود را به قیمت های بالاتر و نوسان بیشتری داده است.
در همین حال، دیجیتالی شدن سریع - که تا حدی توسط فناوری‌های پیشرفته مانند هوش مصنوعی مولد پیش می‌رود - به سرعت ادامه می‌یابد و اثرات تغییرات آب و هوایی هر روز بیشتر نمایان می‌شود. روی هم رفته، این تحولات چالش های بزرگی را برای سیاست گذاران در سراسر جهان ایجاد می کند. ده کشور عضو آسه آن به اضافه چین، ژاپن و کره جنوبی، از این قاعده مستثنی نیستند.
به گزارش فولاد ایران، در طول همه‌گیری، دولت‌های آسه آن برای حمایت از اقتصادهای خود، به ویژه از طریق کسب درآمد از کسری‌های مالی - که در زمان‌های عادی تابو بود، همه کار را انجام دادند. محرک‌های مالی بی‌سابقه‌ای که آنها دنبال کردند - از جمله کمک‌های مستقیم به خانوارها و شرکت‌ها، از کمک‌های نقدی گرفته تا یارانه‌های سوخت - با کاهش شدید نرخ بهره همراه بود. به عنوان مثال، در فیلیپین، کاهش تجمعی در نرخ سیاست در سال 2020 به 200 واحد رسید.
در دوران پس از همه‌گیری، این اقدامات بیش از حد، غیر محتاطانه و ناپایدار است. اما رشد کمتر، تورم بیشتر و بدهی عمومی بیشتر - که به طور متوسط از حدود 93 درصد تولید ناخالص داخلی در سال 2019 به 100 درصد در سال 2022 در اقتصادهای ASEAN+3 افزایش یافته است - بازگشایی آنها را دشوار می کند. انجام این کار همزمان با پرداختن به چالش‌های چند وجهی پیش رو، متناسب با نیازهای اقتصادهای خاص، مستلزم ترکیبی از سیاست‌ها است که با دقت طراحی شده‌اند.
به نظر می‌رسد سیاست‌گذاران آسه‌آن+3 این را به رسمیت می‌شناسند و علیرغم مواجهه با چالش‌های تقریباً مشابه، این دولت‌ها بسته به شرایط اقتصاد و فضای سیاستی خود بر اقدامات متفاوتی تاکید کرده‌اند. به عنوان مثال، کشورهایی مانند سنگاپور و فیلیپین به دنبال مقابله با تورم عمدتاً از طریق انقباض پولی تهاجمی بودند، که اولی از هدف گذاری نرخ ارز برای کاهش تورم وارداتی استفاده می کرد.
در مقابل، اندونزی، مالزی، کره جنوبی و تایلند افزایش تدریجی نرخ بهره را دنبال کردند و از یارانه سوخت و مواد غذایی برای کنترل تورم استفاده کردند. در همین حال، چین (که در آن تورم پایین است و بهبود پس از همه گیری کندتر از حد انتظار بوده است) و ژاپن (با تورم ساختاری پایین) سیاست های تطبیقی را حفظ کردند.
کشورهای ASEAN+3 نیز در بازارهای ارز خارجی مداخله کردند. از آنجایی که فدرال رزرو ایالات متحده به شدت نرخ های بهره را افزایش داد و این انتظارات را افزایش داد که نرخ ها همچنان بالاتر باشند، دلار آمریکا افزایش یافت، به ویژه در برابر ارزهای کشورهایی که اختلاف نرخ بهره بیشتری داشتند. از آنجایی که کاهش سریع ارزش پول می تواند فشار تورمی را تشدید کند و تعدیل را برای شرکت ها و خانوارها سخت تر کند، چندین بانک مرکزی آسه آن + 3 از ذخایر بین المللی خود برای تقویت ارزهای خود استفاده کردند.
اما سیاستگذاران مراقب بودند که زیاده روی نکنند و ذخایر بین المللی کافی برای انجام تعهدات خارجی خود را حفظ کردند. به طور گسترده تر، به نظر می رسد که آنها توانسته اند پیامدهای ناشی از شوک های همه گیر و تورم را محدود کنند و به طور کلی، ASEAN+3 نقطه روشنی در اقتصاد جهانی باقی مانده است.
با این حال، این موفقیت به قیمت کاهش فضای سیاستی تمام شده است، و برای مقاومت در برابر شوک های آینده، کشورهای آسه آن + 3 اکنون باید آن را بازسازی کنند. برای این منظور، آنها باید تحکیم مالی را آغاز کنند و به تحمل نظارتی، کاهش بدهی ها و سایر سیاست ها و برنامه های فوق العاده ای که در طول همه گیری معرفی شده اند، پایان دهند.
بسیاری از اقتصادهای ASEAN+3 قبلاً متعهد به بازسازی فضای مالی خود شده اند. سنگاپور چندین مالیات از جمله مالیات بر کالاها و خدمات خود را افزایش داده است و اندونزی بسته اصلاح مالیاتی جامعی را اجرا کرده است که شامل افزایش 2 درصدی در مالیات بر ارزش افزوده است. مالزی یارانه های گسترده را به نفع حمایت هدفمندتر لغو می کند. و فیلیپین یک چارچوب مالی میان مدت اتخاذ کرده است.
اما کارهای بیشتری برای انجام دادن وجود دارد. در کوتاه مدت، دو اولویت برجسته است: تقویت ترازنامه در هر دو بخش دولتی و خصوصی و ایجاد حائل مالی.
اگرچه بخش‌های مالی در کشورهای آسه‌آن+3 با وجود نقدینگی و بافرهای سرمایه‌ای ثابت باقی می‌مانند، اما در برخی اقتصادها نقاط ضعف وجود دارد و در بسیاری از اقتصادها، سهام بدهی به‌طور ناخوشایندی نزدیک به آستانه پایداری افزایش یافته است. سیاست‌های کلان احتیاطی - مانند سرمایه مورد نیاز، نسبت وام به ارزش و نسبت خدمات بدهی - باید اجرا یا تقویت شوند و بانک‌های ضعیف باید تجدید سرمایه شوند. برخی از کشورها قبلاً به دنبال تجدید ساختار بدهی بوده اند، به منظور اطمینان از اینکه وام گیرندگان قابل دوام می توانند با پایان برنامه های کاهش بدهی زنده بمانند.
سیاست گذاران ASEAN+3 همچنین باید به چالش های ساختاری بلندمدت رسیدگی کنند. یکپارچگی منطقه‌ای بیشتر ضروری است، زیرا باعث افزایش انعطاف‌پذیری کشورها در برابر نیروهای پراکنده، تقویت تلاش‌ها برای کاهش تغییرات آب و هوا و بهبود کارایی و بهره‌وری از طریق دیجیتالی‌سازی سریع‌تر می‌شود. برخی کشورها ممکن است به توسعه زیرساخت ها، اصلاحات بازار کار، سیاست های صنعتی، تغییرات مقرراتی و تلاش هماهنگ برای تقویت سرمایه گذاری مستقیم خارجی و تجارت نیاز داشته باشند.
کشورهای ASEAN+3 نباید زمانی را برای آماده شدن برای چالش های بزرگی که با آن مواجه هستند تلف کنند. چشم انداز اقتصاد جهانی به موفقیت آنها بستگی دارد.


منبع: Japan Times

۱۶ بهمن ۱۴۰۲ ۱۰:۱۲
تعداد بازدید : ۱۴۴
کد خبر : ۶۸,۶۷۹

نظرات بینندگان

تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید